Hayat üzerine düşünmek bitmiyor, hayat bitmedikçe... Tabii herkes düşünmüyor böylesi.. Geldiği gibi alan, geldiği gibi yaşayanlar da var deniyor. Vardır herhalde; ne mutlu onlara !..

Biraz önce bir şarkı mırıldandım kendi kendime; "Hayat, kadere inat seni sil baştan yaşayacağım" diye.. Sonra da off ne arabesk yaklaştım olaya deyip güldüm. Ve beyin hızla ardı sıra sıraladı düşünceleri.. En iyisi yazmak dedim, yokda durmuyor meret, yakalayamıyorsun :)

Hayat denilen şey arabesk birşey zaten. En entellektüel, en aydın, en meczup ve en en en başka birşey olana da. Arabeskin ortasındayız, arabeske gömülüyüz inkar etsek bile. Ve bunu görmüyoruz. Görmedikçe kabullenmek mümkün değil. Kabullenmedikçe gülümsemek mümkün değil gönlünce. Bu olmayınca da yine döne bakalım arabesk...

Geldiği gibi alabilenler... İşte onlar modernizmin temsilcileri!!! Varlar mı? Bilmem.
Var olmalarını dilerim, öğretebilsinler diye. Zinciri kırsınlar diye değil, başka bir zincir oluşturabilsinler diye..
Keşke ..... :)