Anlamlandırmaya çalıştıkça anlamsızlıklarla yüzleştim... Direndim, dayandım, inatla inandım, anlamsızmış :( Ne yazık böyle olması diye düşündüm peşi sıra, bunun da anlamı yokmuş meğer.
Abuk bir hayatı sabuk yaşamaya çalışmaktan başka ne yapıyoruz ki???
Geldiği gibi al, düşünme.
Hayal etme... (realite nasıl oluşuyorsa)
Sevme, büyük hata!..
Acıma, ezmek en büyük meziyet.
Aslında bunları da yazma, kim okuyor ve anlıyor ki......................
2 yorum:
Okuyan vardır elbet :)
Yazmak uzaya konuşmak gibi. Yok olup gidecek belki yazılanlar belki ulaşacak bir yerlere kim bilir?
Az yazıyorsun ama hoş gözüküyor. Bir paragraf çok şey anlatıyor bazen.
birilerinin gözlerini ve kulaklarını açık tuttuğunu bilmek güzel :)
Yorum Gönder