Dünya dengesi bu şekilde kuruluyor evet, anlıyorum ama kabullenmek zor. Yıllar içinde güzeli ve iyiyi daha çok arar oldum. Daha az bulabildiğimden zaar. :)
Coşku, mutluluk, huzur açlığı büyüyor içimde. Ayakta duruşum, güçlü oluşum kötülerden sebep ama bu nankörlüğü çok görmüyorum kendime.
Benle daha yakın olmak istiyorum sadece. Üzerimde istemediğim giysiler olmasın sırf çıplak kalmamak için.
Bugün, şimdi itibariyle harikulade şeylere sarılmak istiyorum bırakmamacasına. Yakamı bırakmasın mutluluk, sersemletsin beni.
Düşünebilen, hissedebilen varlıklar topluluğu büyüsün şu alemde. Alem İNSAN görsün!...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder